Wybierz odpowiedni rodzaj parkietu dla siebie
Parkiet jest widoczny w arystokratycznych domach, bogato urządzonych mieszkaniach, w muzeach i teatrach. Pozwala poczuć naturę pod swoimi stopami, a ciepło drzewa pomoże czuć się zrelaksowanym w swoim lokum.
Parkiet są to lite deszczułki posadzkowe zwane też klepkami.Produkuje się je z fryzów różnych gatunków drewna liściastego, a przede wszystkim z buku, brzozy, dębu oraz jesionu.
Pojedyncze klepki mają wykonane profile połączenia wpust-wypust na wzdłużnych i czołowych krawędziach. Deszczułki mają grubość 16-22 mm, długość 200-500 mm oraz szerokość 30-100 mm. Warstwa użytkowa takiej podłogi jest gruba i można ją wielokrotnie cyklinować.
Do montażu tego typu podłogi najlepiej jest zatrudnić specjalistę posiadającego doświadczenie oraz dysponującego odpowiednim sprzętem.
Parkiety mogą być montowane zarówno w zwykłych pomieszczeniach mieszkalnych, jak i w miejscach powszechnej użyteczności publicznej o wzmożonym ruchu ludzi, ze względu na swoją trwałość i odporność na ścieranie.
Markowe podłogi z litego drewna są droższe niż zamawiane u stolarza, jednak czasem warto zapłacić nieco więcej za pewność, że drewno nie ma wad i jest odpowiednio wysuszone.
Parkiet mozaikowy, zwany krótko mozaiką, kupuje się w płytach złożonych z kilkudziesięciu drobnych elementów (listewek, inaczej paluszki) naklejonych na papier albo na siatkę. Pojedyncze paluszki mogą mieć różne wymiary, zwykle mają 8 mm grubości i od 120 do 160 mm długości.
Cała płyta ma standardowo 640 mm długości i 320 mm szerokości.
Ze względu na to, iż mozaika jest najcieńszą z podłóg drewnianych, nie można jej wielokrotnie cyklinować.
Parkiety mozaikowe mogą mieć najrozmaitsze wzory, również zróżnicowanie kolorystyczne, za pomocą połączenia w nich kilka gatunków drewna.
Przykładowe wzory to cegiełka, szachownica, jodełka.
Do bardziej skomplikowanych kompozycji stosuje się elementy o różnych kształtach, na przykład trójkąty, trapezy i romby. Kiedy połączymy w jednej mozaice jasne i ciemne gatunki drewna, uzyskamy efekt trójwymiarowości.
Mozaika jest z reguły 30% tańsza od parkietu tradycyjnego.
Do wykonywania posadzek z parkietu można przystąpić po zakończeniu innych robót budowlanych i instalacyjnych oraz po sprawdzeniu działania urządzeń i przewodów wodociągowo-kanalizacyjnych i grzewczych.
Mając na uwadze, że drewno jest materiałem higroskopijnym wymaga się, aby w pomieszczeniach, w których mają być wykonywane posadzki z drewna, temperatura powietrza wynosiła nie mniej niż 12 st C, a wilgotność powietrza nie przekraczała 70%. Warunek ten wynika stąd, aby materiał podłogowy (deszczułki, płyty mozaikowe, deski) nie pobierał wilgoci z powietrza, co mogłoby spowodować uszkodzenie wykonanej posadzki z powodu spęcznienia drewna.
Z podobnych względów powinno się zwrócić uwagę na stan wilgoci podkładów, na których mają być wykonane posadzki z drewna. Wymaga się, aby wilgotność, uznana za dopuszczalną, nie przekraczała dla podkładu: cementowego 3%, drewnianego (legary, belki) 14%.
Posadzkę z deszczułek można układać na różne wzory. Najczęściej stosuje się układ deszczułek w jodełkę pod kątem 45 st. w stosunku do ścian. Można je układać w cegiełkę, na wzór wiązania cegły w murze, lub w inne bardziej skomplikowane wzory, wykorzystując do tego celu deszczułki o różnych wymiarach, a także różnych odcieniach i rysunku usłojenia drewna.
Każdy z tych wzorów może być ułożony równolegle do ściany lub pod kątem 45 st. Można również układać fryzy, tj. pasy tworzące jakby obramowanie posadzki wzdłuż ścian.
Podkład powinien być bardzo starannie zamieciony po uprzednim zeskrobaniu ewentualnych zanieczyszczeń zaprawami, farbami itp., a następnie odkurzony, aby umożliwić należyte związanie kleju z podkładem. Klej rozkłada się szpachlą stalową ząbkowana zapewniającą zużycie kleju w ilości 800 ? 1200 g/m2. Deszczułki układa się przesuwając je po powierzchni kleju, aby nastąpiło zwilżenie klejem jej dolnej powierzchni, a następnie dobić ją do deszczułek już przyklejonych, dociskając jednocześnie do podkładu. Przy prawidłowym przyklejeniu co najmniej 80% dolnej powierzchni deszczułki jest połączone klejem z podkładem.
Układanie deszczułek w cegiełkę należy wykonywać równolegle do dłuższej ściany z zachowaniem prostoliniowości spoiny podłużnej. Spoiny poprzeczne powinny występować z przesunięciem o połowę długości deszczułki (na mijankę) Układnie należy prowadzić w kierunku drzwi wejściowych.